Biyolojik Ritim

 Namaz, öyle bir ibadettir ki "Bütün kötülüklerden alıkoyar" Bunu ben demiyorum, Alemlerin  Rabbi olan Allah (CC) diyor. Ankebut suresi 45. ayette. Nasıl olmalı da beni kötülüklerden korumalı, oldu bittiye getirilen ibadetlerin bizi bir yerlere taşımasını istemek çok akıllıca olmayacaktır. Konuyu dağıtmadan küllü bir ibadetten bahsedelim. Namazda hem tesbih, hem dua, zikir, fikir, şükür hepsi bir arada Rabbimize sunduğumuz çok kıymetli bir farzdır.  İhlasla yapılan işler bizi sonuca ulaştırır. Yani içinden gelerek, Rabbimiz bizi görüyor gibi, yalan yok, riya yok, elalem ne der ne demez derdi yok. Bizi yaratan, ihtiyaçlarımızı bilen ve görüp gözeten Rabbimiz için. O emrettiği için yapmak var.  Abdestten, namaza başlama anına, namazdan sonuna kadar samimi bir kalple yönelmek, hani derler ya SON namazın gibi kılmak. Düşünsene her namazını son namaz gibi kılmak seni Melek yapar Melek. Devamı gelecek... Bir girizgah gibi oldu, Measselam.

Allah’ın Rasûlü bir gün  sahabilerle Medine’de dolaşıyordu. Kabristanın yanından geçerken, çocuğunun kabri başında feryad ederek ağlayan bir kadına rastladı. Evlat acısına yüreği dayanmayan kadıncağızın bu halini gören Hz. Peygamber (s.a.s.) ona, “Allah’tan sakın ve sabret!” dedi. Kederinden onun Peygamber olduğunu fark edemeyen kadın, “Bana karışma! Benim başıma gelen senin başına gelmedi deyiverdi. Bir müddet sonra oradakilerden biri kadına onun, Allah’ın Resûlü olduğunu söyledi. Kederli anne özür dilemek üzere Hz. Peygamber’in (s.a.s.) kapısına geldi. Yaptığına pişman olan kadın, “(Kusurumu bağışla) Allah’ın elçisi olduğunu bilemedim.” diyerek mazeret beyan etti. Bunun üzerine Rasûlullah (s.a.s.) ona şu karşılığı verdi: “Gerçek sabır, musibetin geldiği ilk anda gösterilen sabırdır.”(Buhârî, Cenâiz, 31) Mümin özellikle musibetle ilk karşılaşma anında metanetini korumalı, musibetler karşısında sabırlı olmalıdır. Bakara Suresi 156.ayette buyurulduğu üzere اَلَّذ۪ينَ اِذَٓا اَصَابَت...